Het publiekstheater van NS speelt Een koninklijke geste

Trekt de NS het boetekleed aan? Zo leek het aanvankelijk wel…

Maar hoe royaal mag het gebaar heten dat zij maakt als tegemoetkoming van financieel en/of anderszins gedupeerde reizigers na alle overlast door de hevige

sneeuwval?

Sigaar uit eigen doos
Sigaar uit eigen doos

Op vrijdag 15 januari 2010 kopten alle dagbladen dat de NS een “royaal gebaar” wilde maken ter compensatie van alle overlast na de hevige sneeuwval. Ze weigerde echter de reizigers tegemoet te komen die ondanks het negatieve reisadvies toch op de trein gestapt waren en die toen forse vertragingen opliepen. Zij werden van compensatie uitgesloten met een “eigen schuld, dikke bult”-argument. Ook degenen die op de trein hadden willen stappen en al kosten gemaakt hadden maar helemaal niet hadden kunnen reizen zouden nu toch een schadevergoeding krijgen. Na felle kritiek zou NS nu alsnog door de bocht gaan en ook die reizigers alsnog financieel gaan compenseren. Maar… zij bleef zich desondanks beroepen op overmacht en daarom hardnekkig volhouden dat dit uit coulance was. Daarom heette dit in eerste instantie een “royaal gebaar”…

Open kaart spelen was dit niet. Wat nou overmacht?! Al snel zou immers blijken dat de spoorbeheerder Pro Rail deze problemen nota vooral zelf(!) had veroorzaakt! Wat schetste namelijk ons aller verbijstering toen uitlekte dat juist op dat (!) moment de wisselverwarming op veel plekken – waaronder die op het knooppunt Den Haag Hollands Spoor – nota bene bewust was uitgezet(!) om kosten te besparen! Verwarming die bedoeld is om te voorkómen dat wissels bevriezen, uitzetten als juist dat risico aan de orde is?! Wie verzint zoiets?

Zoutkaartje
En toen kwam ook het zoutkaartje, als een nobel gebaar aan het reizende publiek. Op Oudejaarsdag mochten alle reizigers met 40% korting reizen. Die korting was natuurlijk aardig voor de gewone reizigers maar ik heb daar mijn voordeelurenkaart al voor, waar ik voor betaal. Ik hoorde het bovendien bij toeval: er werd nauwelijks ruchtbaarheid aan gegeven.

De mogelijk vergrote toeloop deed mij besluiten om een dag eerder naar Middelburg te reizen om daarvan dan geen last te hebben. Maar toen ik een kaartje kocht in de kaartenautomaat op 30/12 zat daar een simpel briefje op dat die korting óók op 30/12 gold. Tja… en ook in de week na Nieuwjaar nog.

Zonder al te veel kennisgeving zeven dagen reizen met 40% korting dus.
Zelfs toen ik een week later op de trein stapte, deze keer naar Alkmaar, bleek dat deze actie nog de hele week geldig was, en nog steeds, zonder enige ruchtbaarheid.

Toch een sympathiek gebaar, zo op het eerste gezicht. Maar met een onsympathieke bijsmaak: NS vindt het kennelijk niet nodig om enig gebaar te maken naar juist haar trouwste klanten, die er al voor betaald hebben om met die 40% korting te reizen, en die tenslotte net zoveel overlast hadden, maar die van deze genereuze actie geen enkel profijt hebben. Bv. een extra vrijreizen-dag zou naar hen een leuke geste zijn geweest, om maar eens iets te noemen…

Zó was dit voor die hele groep immers een sigaar uit eigen doos