IK VERTREK wij gaan emigreren #2

Floor van Westrenen en Sandra van der Bijl
Floor van Westrenen en Sandra van der Bijl

Afgelopen weekend heeft een recordaantal mensen de emigratiebeurs in Houten bezocht en volgens het CBS vertrekken er dagelijks 305 mensen naar een ander land om hun dromen te verwezelijken.

Het Műemlék (Hongaars monument), het 2de huis dat we verbouwd hebben en verhuren voor max 10 pers.
Het Műemlék (Hongaars monument), het 2de huis dat we verbouwd hebben en verhuren voor max 10 pers.

Waarom vraag je je toch af? Wat zijn toch de beweegredenen om je moederland te verlaten om een nieuw maar toch enigszins onzeker bestaan elders op te bouwen. In de rubriek ‘IK VERTREK; wij gaan emigreren’ laten wij mensen aan het woord die deze grote stap hebben durven zetten.

Ditmaal is onze eigen Sandra (Droomhuisinhongarije) aan het woord!

Ons verhaal:

Op internet kreeg ik een berichtje van mijn oude vriendje van 33 jaar geleden. En om een lang verhaal kort te maken, we waren allebei blij om elkaar weer te zien en zagen elkaar steeds vaker.
We wilden allebei eigenlijk al heel lang naar het buitenland. Niet omdat Nederland zo’n rotland is, maar gewoon voor de uitdaging en het avontuur. Ok, het in de file staan wordt steeds vervelender en de reorganisaties op het werk ook.

We zijn ons op een gegeven moment gaan oriënteren. Na de bekende landen als Frankrijk, Portugal, Italie, Spanje enigszins op internet bekeken te hebben, op makelaars sites, moesten we toch wel concluderen, dat als we niet al te gauw zonder geld wilden zitten we toch iets goedkopers moesten zoeken.

We waren net het jaar ervoor op vakantie geweest in Pécs, Zuid West Hongarije. We hadden daar een mooi huis, met zwembad en het leventje in Hongarije leek wel lekker. Eten en drinken is heel erg goedkoop, de mensen zijn erg aardig, alleen dat taaltje is heel vreemd, geen touw aan vast te knopen.
Hongarije kwam in de picture en we zagen huizen voor spotprijzen, ok, wel oud en het moest opgeknapt worden, nou dat vonden we geen enkel probleem. Na 3 bezoeken aan Hongarije hebben we een oude boerderij met 6000m2 grond gekocht voor E 20.000. Echt oud, moest vreselijk veel aan gedaan worden, maar er zat een functionerende badkamer in en de rest moesten we dan toch zelf mooi maken.

In juni 2007 zijn we verhuisd, ik vanuit Den Haag en Floor vanuit Soesterberg, naar ons fantastische oude boerderij in een dorpje van ongeveer 600 inwoners in Zuid West Hongarije, op 40 minuten rijden van de prachtige stad Pécs.

Hoe ga je beginnen? Het huis moest behoorlijk aangepakt worden.
We hebben het huis ingedeeld en vonden het, het leukste om vanuit de woonkamer over de tuin te kijken, met daarvoor een grote veranda. Dus de grote ruimte achter het oorspronkelijke huis zou de woonkamer worden, de grote houten deuren moesten plaats maken voor glazen openslaande deuren.
Het echte woonhuis zit aan de voorkant, daar woonden we ook in en begonnen met het verbouwen van de grote garage tot woonkamer, de opgang naar de zolder en opslagruimte tot keuken, het rookhok onze slaapkamer en de oude voorraadkamer onze badkamer.
Onze woonkamer en keuken zijn heel hoog en ruim met prachtige oude eiken balken tegen het plafond, en heerlijk ruim.
We zijn 2 jaar geleden verhuisd van het oude oorspronkelijke woonhuis naar onze verbouwde woonkamer met keuken, een paar maanden later waren de slaapkamer en badkamer klaar.

Toen zijn we begonnen met het opknappen van het oorspronkelijke woonhuis, een hele sfeervolle boerderij, De muren en het houtwerk moest flink onder handen genomen worden, een keuken moest erin en het kon ingericht worden voor de verhuur.
Het voorhuis was al mooi ingedeeld, 2 grote hoge kamers met charmante dubbele deuren, de badkamer, en keuken hebben we aangepakt, en dan die leuke hal zo mooi groot met prachtige geblokte tegels, een beetje Escher-achtig. In de keuken en badkamer liggen dezelfde tegels.
De 2 kamers hadden geschilderd “behang”, dus geen behang. In de slaapkamer kwamen de 4 muren echt op je af, helemaal vol met roosjes, eigenlijk heel romantisch, dus het ging me aan het hart om dat te laten verdwijnen achter de verf. Maar de muren waren zo slecht dat het onmogelijk was om een enkele muur origineel te houden. Uiteindelijk heb ik een paar stukken niet geschilderd, waardoor er een paar “plakken” met roosjes tegen de muur zijn gekomen en de rest gewoon pastel wit.
Toen was het voorhuis klaar. We vonden het zelf wel mooi en lieflijk, ik had mooi beddengoed gevonden ook met roosjes.

Inmiddels zou het idee “niets te doen” te hebben erg vreemd zijn, bovendien moet je toch investeren om je inkomen te genereren. We hebben tenslotte geen inkomen, en onze spaartegoeden zouden het niet trekken tot ons pensioen (nog een dikke 10 jaar, of langer?? je weet het niet met de politiek).

In ons dorp stond een zwaar verwaarloosd, maar prachtig huis, echt weg te rotten. In de tuin echt schitterende grote walnotenbomen. Eigenlijk was ik op de tuin al verliefd. Mooi breed en ook groot. Hier is dat de normaalste zaak van de wereld. Ruimte genoeg. We konden het kopen tot grote vreugde van de burgemeester, want dat huisje zou echt instorten, het dak was het enige wat ooit vernieuwd is, de rest nog uit 1866….

Het huis is een műemlék, dat houdt net zoiets in als de monumenten zorg in Nederland. Maar de burgemeester had ons verteld, als je het van buiten niet verandert en in oude glorie herstelt, is er niets aan de hand en kun je het van binnen gewoon mooi renoveren naar moderne maatstaven. Wij geloven dat als een burgemeester dat zegt, dat dat klopt.
Nou, niet dus! Wij wilden het ook helemaal van buiten mooi ouderwets opknappen, maar van binnen uiteraard mooi inrichten zodat het goed verhuurd zou kunnen worden. Muurtje eruit, muurtje elders ertussen. Het huis dateert van 1866, dus de binnenkant kan wel wat praktische Hollandse veranderingen hebben. Helaas…

Om het verhaal niet te lang te laten worden, we mochten helemaal niets veranderen, gelukkig wel badkamers plaatsen waar die nu niet zaten, maar de kamers en indeling moest zo blijven. Dat valt dan toch wel tegen. Het huis wat we oorspronkelijk voor 14 personen wilden aanbieden, is nu voor 10 geworden, omdat het anders veel te propperig zou worden.

We zijn aan de slag gegaan en kregen ineens controle, van een aannemer uit een ander dorp, hij kwam kijken of we deden wat we moesten en hield een logboek bij. Allemaal hartstikke leuk voor later, maar ook dat kost weer geld en wat moet je er verder mee. Ik vind het erg jammer dat het zo gaat, ze profiteren kennelijk van ons, dreigen met boetes, als je het niet goed doet, terwijl iedereen er mee opschiet. De mensen die ons helpen met het opknappen, het dorp, want het opgeknapte huis ziet er als een juweeltje uit en nog meer als er toeristen komen, die wellicht verse eitjes, tomaatjes willen en brood kopen in het winkeltje aan de overkant. Bovendien hebben we nu gemerkt, dat de dorpbewoners het hartstikke leuk vinden dat er gasten komen, zo nieuwsgierig als ze zijn. Er is hier niet veel vertier, het is een rustig en stil dorp, waar verschillende verkopers door de straat rijden, verder gebeurt er niets, dus als er een gezin komt, die door het dorp wandelt, vindt iedereen dat heel interessant.

Het huis is klaar. We hebben wel eens overwogen om te ruilen en om in dit antieke huis te gaan wonen en ons eigen huis met het voorhuis te verhuren. Maar als vakantiehuis denk ik dat mensen het wel heel leuk vinden. Het huis heeft 4 kamers, waarvan 3 slaapkamers met eigen badkamer en de grote woonkamer met open keuken waar ook een badkamer op aansluit. Met name gezinnen van 3 generaties zullen hun eigen privacy wel op prijsstellen, vrienden stellen, die wel lekker in een huis met elkaar wil zitten, maar niet op elkaar’s WC.

Er staat erg veel te huur in Hongarije, er wonen hier – vind ik – wel veel Nederlanders en Belgen. Dat verbaasde me toen we hier net waren. Maar ja, het is goedkoop en er is ruimte. En veel van hen verhuren ook een extra huisje of hun huis als ze in Nederland verblijven. Best veel aanbod.
Om op te vallen moet je iets bijzonders doen. Daarom hebben wij onze huizen wat chiquer ingericht, geen goedkope lakens en van die dunne handdoeken, maar mooi spul en meubels van hier met een warme uitstraling. En natuurlijk het prachtige grote zwembad van het műemlék, dat is echt een eyecasher.

We hebben vorige zomer al wat gasten mogen ontvangen in het grote huis, 2 kleinere gezinnen, toen het nog niet af was, maar die hadden aan de helft en natuurlijk het zwembad genoeg en in september een grote groep. Gelukkig zijn we de test goed doorgekomen en vond men het leuk en goed. Nu zijn we in de tuin bezig, die moet nog wat aangekleed worden, wat plantjes en boompjes. Wat kinderspeeltoestellen, mooie robuuste schommels en van een authentiek maisdrooghuisje willen we proberen een glijbaan te maken. Er hebben dit jaar al hangmatten tussen de bomen gehangen, ach laat de vakantie maar beginnen!

We zitten nu nog te wachten op de laatste controle van de műemlék commissie. Hopelijk wordt het goedgekeurd en dan als je alle stempels en handtekeningen hebt kun je nog binnen wat veranderen. We hebben wel eens een raampje waar het niet op de tekening stond, maar wel origineel was, de overdekking van de veranda is groter. Hoe streng zullen ze zijn. Geen idee. Zo hebben we ook geen idee wanneer ze komen. Ook wilden ze dat we een bliksemafleider zouden maken, zo’n lelijke draad over de daknok. Terwijl de notenboom naast het huis de grootste bliksemafleider is. Dus maar afwachten. Uiteraard zal er hier melding van maken als ze zijn geweest. Bij deze verbouwing en alle bureaucratisch geneuzel hebben we wel eens momenten gehad, van waren we er maar nooit aan begonnen. Dan ben je er effe klaar mee. Nu vinden we het zo mooi geworden en vergeet je ook alle gedoe waar je niet blij mee was.

We vinden het nog steeds heerlijk om hier te wonen en te leven, de ruimte en de rust, het trage leven, het niet meer hebben van een baas is ook lekker, alles wat je doet, doe je nu echt voor jezelf. Zalig om mijn eigen sla te verbouwen in de tuin en van het fruit sterke drank te maken. Vers vlees te kopen van een buurman die net een varken heeft geslacht, de verse eitjes uit het kippenhok te halen. Het is terug naar zoveel jaar geleden, natuurlijk wel gecombineerd met de luxe die meegenomen hebben. We kijken naar de Nederlandse TV en rijden gewoon in een auto.

Voor komende zomer zijn in beide huizen de maanden juli en augustus bijna volgeboekt, dus dat wordt in elk geval een leuke zomer, hopelijk komen er ook nog mensen die van het voor- en najaar willen genieten.

Kijk maar naar het resultaat op www.droomhuisinhongarije.com





















Voorkant van het műemlék
Voorkant van het műemlék


Terras aan de achterkant van het műemlék, bij het zwembad
Terras aan de achterkant van het műemlék, bij het zwembad


Voorkant ons huis
Voorkant ons huis


Keuken van het kleinere huurhuis
Keuken van het kleinere huurhuis


Slaapkamer van het kleinere huurhuis
Slaapkamer van het kleinere huurhuis

Artikel links