Wereldreis, dag 1 vlucht Beijing

Kaart van China
Kaart van China

Vandaag is het zover. We zijn net voor de wekker wakker. Douchen nog een keer lekker, drinken onze laatste Senseo Crema koffie. Zeker weten dat dit ook één van de dingen is die we zeker gaan missen.

De taxi komt keurig op tijd voorrijden. We hebben uit voorzorg gister al kaartjes gekocht zodat we direct in de trein kunnen stappen. We komen om 8.30 uur op Schiphol aan. Als we bij hal 1 komen om in te checken staan de kinderen en de familie daar al te wachten. Ook zij zijn erg vroeg vertrokken. Bij het inchecken kunnen we naar Londen wel een plek bij de nooduitgang krijgen, i.v.m. de extra beenruimte. Maar als we dit van Londen naar Beijing ook vragen kan dit hier niet worden geregeld. We zullen het in Londen wel proberen. De grote rugzakken wegen samen 33,7 kilo. Hier zullen we dus het hele jaar mee moeten lopen.

We gaan met zijn allen nog een kop koffie drinken. Maar dan komt het moment waarop we afscheid moeten nemen van de kinderen en de familie. We kunnen onze tranen nog net binnen houden. Dan gaan we op weg naar de douane. Een laatste omhelzing en we lopen weg.

We zwaaien we nog een keer naar de achterblijvers. Het avontuur gaat beginnen!. Vanaf nu zullen we het een jaar met zijn tweetjes moeten doen. Ik koop nog even een puzzelboekje voor de lange reis naar Beijing. Wij vertrekken een half uur te laat om 12.15 uur naar Londen. Als ik mijn horloge op de juiste tijd wil zetten breekt het knopje af. Dat begint lekker! Er is een beetje turbulentie in de lucht. We landen om 12.20 uur in Londen en het is triest weer. We hebben ook nog een beetje raar gevoel, het is allemaal nog zo onwezenlijk. We gaan meteen naar de balie van British Airways. Het lukt ons om een lange benenplaats te reserveren. Dit gaat hier erg gemakkelijk. Het meisje achter de balie pleegt een telefoontje en zegt dat we “tall people” zijn en het is voor elkaar. We vertrekken ook weer vanaf terminal 4, maar toch worden wij én de handbagage weer gecontroleerd. Dit keer piepen we allebei en worden we dus gefouilleerd en moeten we zelfs de zolen van de schoenen laten zien. Maar uiteraard wordt er niets gevonden. Helemaal gelukkig vinden we een ligstoel bij het raam. We moeten nog 4 uren wachten. Dit gaat vrij snel voorbij. De vliegtuigen stijgen aan de lopende band. Maar uiteindelijk is het ook tijd voor ons om in te stappen. We zitten heerlijk relaxed. Maar het slapen gaat niet zo geweldig. Ondanks de slaappil.

Bert en Janneke Dijkstra